Paschał na co dzień i od święta

Paschalna świeca towarzyszy człowiekowi od chrztu, czyli wstąpienia w szeregi społeczności chrześcijańskiej, aż do ostatniego pożegnania przy grobie. W ciągu całego życia kościelnego, przypomina o sobie podczas Wigilii Paschalnych, ale to jej światło powinno być codziennością każdego momentu, przywodząc myśl o radości płynącej ze zmartwychwstania Jezusa Chrystusa i jego zwycięstwie nad śmiercią.

Zapomniane światło o którym przypomina paschał

W dobie współczesnej technologii rzadko wykorzystuje się już światło pochodzące z ognia, a jednak ma ono w sobie wiele ciepła i symboliki, które mogą nie tylko rozświetlić mrok pomieszczenia, ale i wprowadzić w głowę i serce jasne myśli, przepełnione radością. Paschał, jako symbol kościelny zapala się podczas Wigilii Paschalnej, aby dać ludziom wieść o zwycięstwie Jezusa nad śmiercią. 

Obrzęd Wigilii Paschalnej 

Obrzęd samej uroczystości w tym czasie jest bardzo efektowny i potrafi wywołać w zgromadzonych mnóstwo przeżyć i emocji. W chwili, gdy zapada zmrok, przed kościołem zapalane jest ognisko, a liturgia zaczyna się od poświęcenia paschalnego ognia i wniesieniu go do kościoła z trzykrotnym śpiewem Lumen Christi (Światło Chrystusa). Świecę zanurza się w wodzie chrzcielnej na znak chrztu Jezusa Chrystusa w wodach Jordanu. 

Ta przepełniona symboliką, coroczna uroczystość kościelna jako empiryczne przeżycie liturgii światła jest wywyższeniem wartości paschału, które warto przeżyć.

Dodaj komentarz